Κυριακή, 8 Μαΐου 2011

ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ, Ο ΧΙΤΛΕΡ ΚΑΙ ΟΙ ΚΛΩΝΟΙ ΤΟΥΣ

ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ, Ο ΧΙΤΛΕΡ ΚΑΙ ΟΙ ΚΛΩΝΟΙ ΤΟΥΣ
Έχουν περάσει 64 χρόνια μετά την πολεμική ήττα
του Χίτλερ. Ο Χίτλερ νικήθηκε, ο φασισμός και ο Νεοναζισμός όμως δεν
εξαφανίστηκαν. Γιατί πηγάζουν από την ιστορική παρακμή του καπιταλισμού. Στο
Forum του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ γίνονται συζητήσεις υπέρ και κατά του φασισμού ή
του εθνικοσοσιαλισμού. Θα προσπαθήσω να πάρω θέση πάνω σ’ αυτή την πολιτική
διαμάχη που φαντάζει αδιανόητη εν έτη 2005! Γιατί μετά το Άουσβιτς, μετά τη
φρίκη του φασισμού και του ναζισμού, την εξόντωση έξι εκατομμυρίων Εβραίων,
εκατομμυρίων Κομμουνιστών, Τσιγγάνων, Ψυχασθενών, Ομοφυλοφίλων, κανείς δεν
μπορεί να σιωπά. Κανείς δεν μπορεί να σιωπά ειδικά σήμερα που ο φασισμός, ο
ρατσισμός, η ξενοφοβία επανέρχονται.

ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ




Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΙΤΛΕΡ



Όπως ανάλυσε ο Λέων Τρότσκι, ο φασισμός βγαίνει από την ανάγκη του μονοπωλιακού κεφαλαίου να συντρίψει την εργατική τάξη και τις οργανώσεις της. «Μέσω του φασισμού, ο καπιταλισμός κινητοποιεί τις μάζες της έξαλλης μικροαστικής τάξης, και τις συμμορίες του declasse και αποθαρρυμένου λούμπεν προλεταριάτου, τους αναρίθμητους ανθρώπους που το ίδιο το χρηματιστικό κεφάλαιο έχει οδηγήσει σε απόγνωση και φρενίτιδα… Μόλις νικήσει ο φασισμός το χρηματιστικό κεφάλαιο συγκεντρώνει στα χέρια του, σε μια ατσαλένια λαβίδα, άμεσα και χωρίς χρονοτριβή, όλα τα όργανα και τους θεσμούς κυριαρχίας, τις εκτελεστικές, διοικητικές και εκπαιδευτικές εξουσίες του κράτους… και πρώτα απ’ όλα καταστρέφει τις εργατικές οργανώσεις». (Λ. Τρότσκι: «Γερμανία 1931-32», σελ. 65).

Οι νεοφασιστικές οργανώσεις κάνουν ορισμένες φορές δυναμικά την εμφάνισή τους εκμεταλλευόμενες την προδοσία του σταλινισμού, την κατάρρευση του σταλινικού μοντέλου και την ήττα της επανάστασης που θα εμπόδιζε μια για πάντα τη φασιστική πανούκλα με το μόνο αποτελεσματικό τρόπο που υπάρχει. Με την ανατροπή του συστήματος που τη γεννά. Έτσι, από την επομένη κιόλας της ήττας τους, οι ναζοί ανασυντάχτηκαν μέσα από τις οργανώσεις τους και το πανευρωπαϊκό δίκτυο που δημιούργησαν.

Στην εποχή της άνθησης, η παρουσία τους παρέμεινε παρασκηνιακή. Με το τέλος, όμως, της άνθησης, και ιδιαίτερα στην περίοδο από το τέλος της δεκαετίας του ’70 και τις αρχές της δεκαετίας του ’80 έρχονται ξανά στο προσκήνιο. Η παγκόσμια αντεπανάσταση τις χρειάζεται ενάντια στην εργατική τάξη. Τα δίκτυά τους απλώνονται σε Ευρώπη, Αμερική, Αφρική, Λ. Αμερική ενώ οι τρομοκρατικές τους δραστηριότητες ήταν άπειρες.

Τον Αύγουστο του 1982, το υπουργείο Εσωτερικών της Δυτικής (τότε) Γερμανίας, δημοσίευσε στοιχεία που αποδείκνυαν ότι οι τρομοκρατικές ενέργειες των ακροδεξιών ομάδων το 1981 είχαν φτάσει στο υψηλότερό τους επίπεδο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι διάφορες φασιστικές ομάδες διαθέτουν ισχυρές διασυνδέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται στα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια. Έχουν υψηλούς χρηματοδότες, πλούσιο οπλισμό μέσα από γερές προσβάσεις στο στρατό και γενικά τον κρατικό και παρακρατικό μηχανισμό. Κατά καιρούς ανακαλύπτονται όπλα του ΝΑΤΟ στην κατοχή διαφόρων νεοναζιστικών οργανώσεων (είναι γνωστό το σχετικό σκάνδαλο στη Νορβηγία το 1978 και το 1979). Τα όπλα τα προμηθεύονται επίσης από δικτατορικά καθεστώτα. Η Ελλάδα των συνταγματαρχών έδινε άφθονα όπλα και εκρηκτικά του στρατού σε ιταλικές νεοφασιστικές οργανώσεις.

Επειδή οι φασίστες και Νεοναζί θα αρχίσουν να αμφισβητούν όσα αναφέρω αξίζει να κάνουμε μια πρόχειρη εξέταση (αργότερα ίσως επανέλθω ποιο αναλυτικά) αυτών των οργανώσεων που δρούσαν ή δρουν στις ευρωπαϊκές χώρες και οι οποίες αναπτύσσουν δεσμούς με τις αντίστοιχες ελληνικές.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: Οι διάφορες νεοφασιστικές ομάδες έχουν τα δικά τους στρατόπεδα εκπαίδευσης (Βέλγιο, Γερμανία, Ολλανδία, Ισπανία, κ. ά). Οργανώνουν διεθνείς συναντήσεις, με αφορμή διάφορα πολιτικά γεγονότα. Συσπειρώνουν νέο-ναζί καθώς και ορισμένα παλιά μέλη των ναζί. Μεταπολεμικά πολλοί χιτλερικοί αξιωματικοί, υπεύθυνοι για φοβερά εγκλήματα διέφυγαν στην Λ. Αμερική, την Ισπανία κ. ά., και από εκεί οργανώσαν το – διεθνές – δίκτυό τους.

Στη Γαλλία, αμέσως μετά την απελευθέρωση εμφανίστηκαν μικρές ομάδες φασιστών (P.S.F., M. P. F.) που συσπείρωναν νέο-ναζί με πρώην μέλη των οργανώσεων του Doriot και του Deat. Το 1951 ιδρύθηκε η “Jeunne Nation” που ζητούσε «να περάσει η εξουσία στα χέρια των εθνικιστών» και ανάπτυξε ισχυρούς δεσμούς με τον OAS, για μια Algerie Francaise. Το 1959 όταν τέθηκε εκτός νόμου, δημιουργήθηκε το “Parti Nationaliste” από τη συνένωση διαφόρων φασιστικών ομάδων. Το 1958 δημιουργήθηκε το UDCA του Pierre Poujade ένα λαϊκίστικο φασιστικό κίνημα. Το 1962 ιδρύθηκε η Association des Vikings de France που άρχισε να αναπτύσσει δεσμούς με οργανώσεις του εξωτερικού. Σαν Partie Proletarien National – Socialiste έγινε μέλος της Παγκόσμιας Ένωσης Εθνικοσοσιαλιστικών (WUNS), και ανάπτυξε ισχυρούς δεσμούς με τον Colin Jordan στην Αγγλία και τον Lincoln Rockwell στην Αμερική. Ο Jordan, o “διεθνής fuhrer του WUNS” και η φασίστρια Francoise Dior έφτιαξαν την Federation Ouest Europeenne (FOE), με ένα πρώην μέλος των SS στην ηγεσία για να αντιπροσωπεύει την WUNS στις γαλλόφωνες χώρες. Αυτή διαλύθηκε μετά τη σύλληψη μερικών ηγετών της. Το 1964 ιδρύθηκε η τρομοκρατική ομάδα “Occident”. Έκανε πολλές τρομοκρατικές πράξεις, ενάντια σε αριστερές φοιτητικές και εργατικές οργανώσεις.

Το 1966 δημιουργήθηκε η FANE (Federation d’ Action Nationale et Europeene με έντονη ρατσιστική προπαγάνδα. Το 1962 ιδρύθηκε η ομάδα Societe f’ Etudes de Relations Publiques (SERP) από έναν πρώην Πουτζαντιστή, βασανιστή στην Αλγερία, τον φασίστα Λεπέν. Στις Ευρωεκλογές το 1984 το κόμμα του Λεπέν ξεπέρασε το 10%, κρατώντας μια διαφορά στήθους με το ΚΚΓ. Στην πορεία βέβαια καταποντίστηκαν και τα δύο!

Το 1966 ιδρύθηκε το Mouvement Nationaliste du Progres (MNP) που ισχυριζόταν ότι είχε 3.000 δραστήρια μέλη και 300.000 συμπαθούντες. Στην ουσία παρέμεινε μια ασήμαντη ομάδα, όπως και η Delta, με έντονη αντισημιτική, τρομοκρατική δράση. Στη Γαλλία, όλες αυτές οι ομάδες δρούσαν παράλληλα με το πλατιά οργανωμένο παρακρατικό δίκτυο Barbouze.

Στη Γερμανία, αμέσως μετά τον πόλεμο, οι Ναζί οργανώθηκαν σε μικρές παραστρατιωτικές και τρομοκρατικές οργανώσεις (WAN, DRP, SRP). Το 1965 ιδρύθηκε το National Democratische Partei (NDP) του Adolf von Thaddens που το 1969 κατάφερε να συγκεντρώσει το 4,3% των ψήφων. Η δύναμή του, όμως, προοδευτικά μειώθηκε σοβαρά.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 υπήρχαν στην Γερμανία 17.000 νεοναζιστές, μέλη και συμπαθούντες των διαφόρων, μικρών οργανώσεων. Το 1978-79, με απόφαση της κυβέρνησης Brandt κατασχέθηκαν περί τις 50 νεοναζιστικές εκδόσεις, ενώ το 1981 χρειάστηκε να ψηφιστούν καινούργιοι νόμοι για να εμποδιστεί η διάδοση του “Main Kamf” του Χίτλερ. Το 1981 νέα νεοναζιστική τρομοκρατική ομάδα VSBD ανάλαβε δράση. Βόμβες σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, εβραϊκές συναγωγές και χώρους όπου σύχναζαν μετανάστες εργάτες, συντονισμένα σε όλη την Ευρώπη σημαδεύουν την δεκαετία του ’80. Η ρατσιστική τους προπαγάνδα κάνει στόχο της τα 4,5 εκατομμύρια εργατών που απασχολούνταν στην Δ. Γερμανία. Έτσι, όπως σήμερα, στόχος τους στην Ελλάδα είναι οι Αλβανοί και άλλοι οικονομικοί μετανάστες.

Στην Ιταλία, παράλληλα με το MSI, που ιδρύθηκε το 1946, δημιουργήθηκαν διάφορες φασιστικές ομάδες που αμέσως δικτυώθηκαν με άλλες ευρωπαϊκές (Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία κλπ.). Η Ordine Nuovo ανάπτυξε στενούς δεσμούς με τον OAS – έδωσε όχι μόνο όπλα αλλά και καταφύγιο σε καταζητούμενα από τις γαλλικές αρχές μέλη του OAS. Στη διάρκεια της χούντας του Παπαδόπουλου, στην Ελλάδα, η Ordine Nuovo επιδόθηκε στο λαθρεμπόριο όπλων με αξιωματούχους της χουντικής κυβέρνησης και άλλους στρατιωτικούς. Οι διάφορες φασιστικές ομάδες που δημιουργήθηκαν σε όλη τη μεταπολεμική περίοδο (Ordine Nero, Avanguardia Nationale, Squadre Azione Myssolini, κλπ) ανάπτυξαν όλες δεσμούς με το MSI.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, η Ιταλία συγκλονίστηκε από την αποκάλυψη του σκανδάλου της στοάς Ρ-2 του μουσολινικού Celli. Το φασιστικό δίκτυο της Ρ-2 έφτανε μέχρι την κυβέρνηση. Στη Βρετανία, το 1967 ιδρύθηκε το National Front που ανάπτυξε μια έντονη δραστηριότητα ενάντια στους έγρωμους μετανάστες. Μετά το 1978-79, οι φασίστες της Βρετανίας εγκατέλειψαν τη νομιμότητα και στράφηκαν στην παραστρατιωτική οργάνωση και δράση, την ανοιχτή αντισημιτική προπαγάνδα (Column 80, SS Wotan, Κ. ά.).

Μετά το 1980 η British Mouvement του Colin Jordan καταφέρνει κι αποσπά μέλη από το National Front. Το φασιστικό κίνημα της Βρετανίας γνωρίζει αλλεπάλληλες διασπάσεις. Αναπτύσσει στενούς δεσμούς με τους αμερικάνους φασίστες της Ku Klux Klan και του αμερικάνικου νεοναζιστικού κόμματος. Ιδιαίτερα η Ku Klux Klan το χρηματοδοτεί χωρίς φειδώ και στέλνει ανθρώπους της στη Βρετανία και τη Δ. Γερμανία για στενότερη συνεργασία.

Η Ισπανία είναι η χώρα με ιδιαίτερη έντονη παρουσία φασιστικών ομάδων που συνεργάζονταν και συνεργάζονται στενά με Ιταλούς, Γερμανούς, Ελβετούς και άλλους νεοναζιστές. Άλλωστε, ο Φράνκο πρόσφερε θερμή φιλοξενία σε πολλούς ναζί που κατέφυγαν εκεί μετά τον πόλεμο κάνοντας την Ισπανία τόπο οργάνωσης, και εκπαίδευσης ενός πανευρωπαϊκού δίκτυου νεοναζιστών. Φασιστικές οργανώσεις, υπάρχουν σε όλες φυσικά τις ευρωπαϊκές χώρες.

Στην Ελλάδα, μετά την πτώση της χούντας δημιουργήθηκαν διάφορες φασιστικές οργανώσεις με γερές προσβάσεις στον κρατικό και παρακρατικό μηχανισμό (Κόκκινη Προβιά), με κύρια την ΕΠΕΝ και την ΕΝΕΚ. Σήμερα απόγονοι αυτών των φασιστικών εκτρωμάτων είναι η Χρυσή Αυγή, το κόμμα του Καρατζαφέρη που κατάφερε να βγάλει και Ευρωβουλευτή και το κόμμα του Βορίδη.

Χαρακτηριστικό των νεοφασιστικών οργανώσεων είναι η πολυδιάσπαση και οι εσωτερικές διαμάχες τους. Όμως παρά την μικρή αριθμητική τους δύναμη επιβάλουν την παρουσία τους μέσα από τις τρομοκρατικές, εγκληματικές τους ενέργειες (ρατσιστικές επιθέσεις, βόμβες, δολοφονίες, κλπ). Αυτό που τους συνενώνει είναι το μίσος τους στην εργατική τάξη και τις οργανώσεις της. Στόχος τους είναι η επιβολή ενός καθεστώτος «εκλεκτών» που θα καταστρέψει όλες τις εργατικές οργανώσεις και θα συντρίψει την εργατική τάξη. Η φυλετική υπεροχή των Ινδοευρωπαίων και η κατωτερότητα όλων των άλλων φυλών, ο άκρατος εθνικισμός, ο αντισημιτισμός και βέβαια ο αντικομμουνισμός, αποτελούν τα βασικά στοιχεία της προπαγάνδας τους.

Θεωρούν τον εαυτό τους συνεχιστή του «αγώνα» του Χίτλερ και γι’ αυτό χρησιμοποιούν φωτογραφίες του Φίρερ, σβάστικες (που χρησιμοποίησε ο Χίτλερ σαν σύμβολο) ναζιστικές τελετές και γενικά το «ναζιστικό τρόπο ζωής».

Έχουν βαθιές ρίζες στο αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του, και δυναμώνουν όσο μεγαλώνει η κρίση του. Η δράση τους επεκτείνεται και στον πνευματικό χώρο όπου προσπαθούν να επιβάλουν τις βιολογικές, ρατσιστικές τους θεωρίες. Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το φαινόμενο της αναβίωσης τέτοιων θεωριών στις μέρες μας. Φυσικά ο K. Lorenz δεν παύει και σήμερα να είναι ο πνευματικός γκουρού τους.

Υποστηρίζουν ότι τον κύριο ρόλο στην ανθρώπινη εξέλιξη παίζει η κληρονομικότητα, ότι οι ανώτεροι φυλετικά πρέπει να επιβάλλονται στους κατώτερους, ότι η Ινδοευρωπαϊκή πνευματική κληρονομιά είναι ανώτερη από όλες τις άλλες! Μέσα από τους «Νέους Φιλόσοφους» καλούν τις μάζες να ξεμπερδεύουν με το μαρξισμό. Οποία αφέλεια…

22 Ιούνη 2009

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου