Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011

KYKΛΩΜΑΤΑ ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΑΣ ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ


KYKΛΩΜΑΤΑ ΣΩΜΑΤΕΜΠΟΡΙΑΣ ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΗΧΟΣ


Ένα ρεπορτάζ και μια αποκάλυψη που στοιχίζει 200.000.000 δραχμές! Τόσα ζητάει ο κ. Διοικητής σαν... αποζημίωση γιατί τον... εκθέσαμε! Όσο για τους υπόλοιπους σωματέμπορους είναι οι μάρτυρες υπεράσπισης του κ. Διοικητή που διώκεται με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα για παράβαση καθήκοντος και οι μάρτυρές του για σωματεμπορία. Το ρεπορτάζ αυτό δημοσιεύθηκε στις 5 Σεπτέμβρη 1998 στη ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.

Στο αστυνομικό τμήμα Θήρας (Φηρά) της Σαντορίνης επικρατούσε αναβρασμός. Ένας αστυνομικός έδινε εντολές σε έντονο ύφος: "Να βρεθεί αμέσως η Ρωσίδα που δραπέτευσε απ΄ τον Αργύρη, είναι εντολή του Μ.... Να μπλοκάρετε το λιμάνι και το αεροδρόμιο. Ρίχτε μια ματιά διακριτικά στο ξενοδοχείο του Κ... μην τυχόν και την κρύβει ο Δ... Αν δεν βρεθεί σήμερα πάει τη χάσαμε τη Ρωσίδα"! Oι ίδιες σκηνές είχαν επαναληφθεί λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Τότε είχαν "δραπετεύσει" δυο Ουκρανές και ο Αργύρης αναγκάστηκε να σαπίσει στο ξύλο τις υπόλοιπες Ρωσίδες, Ρουμάνες και Ουκρανές που έχει στη "Βίλα" του για να τις τρομοκρατήσει να μην του φύγουν κι αυτές.

* * * *

"Με λένε Ζωή. Είμαι χορεύτρια από την Ουκρανία και ήλθα στην Ελλάδα πριν λίγους μήνες να εργαστώ με το μπαλέτο μου στο "Βαρελάδικο" εδώ στη Σαντορίνη. Ο ιμπρεσάριος που μας έφερε στην Ελλάδα μας είπε ότι θα χορεύουμε χορούς της πατρίδας μου, θα κάνουμε τρεις εμφανίσεις στο κέντρο και μετά θα πηγαίνουμε στο ξενοδοχείο που θα μας έχει κλείσει ο καταστηματάρχης και θα ξεκουραζόμαστε. Το αντίτιμο γι΄ αυτή τη δουλειά θα ήταν 15.000 τη βραδιά. Κλείσαμε συμβόλαιο για έξι μήνες. Τα πράγματα όμως, δεν πήγαν καλά από την αρχή. Ο άνθρωπος που ανέλαβε να μας φέρει από την Ουκρανία στην Ελλάδα δεν μας έδωσε ποτέ στα χέρια μας τα διαβατήριά μας λέγοντάς μας να μην ανησυχούμε κι όλα θα πάνε καλά. Στα σύνορα της Ελλάδας ο άνθρωπος αυτός μας παρέδωσε σε έναν Έλληνα ο οποίος πλήρωσε 50.000 για κάθε μία από εμάς στους αστυνομικούς του τελωνείου!!! Αυτοί μας άφησαν να περάσουμε στην Ελλάδα με τη συνοδεία του Έλληνα που είχε στείλει ο ιμπρεσάριος ο οποίος είναι και αυτός Έλληνας. Από εκεί και πέρα αρχίζει ο Γολγοθάς".

Η Ζωή που μας αφηγείται όλα αυτά είναι γύρω στα 20 χρονών, ψηλή, μελαχρινή που χορεύει υπέροχα. Μαζί της είναι άλλες επτά κοπέλες που η ηλικία τους είναι μεταξύ 17 και 20 χρόνων. Όλες πανέμορφες που χορεύουν με τη χάρη που έχουν οι χορεύτριες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Κατά μία διαβολική σύμπτωση έμεινα κι εγώ στη "Βίλα Αργύρη" έναν ολόκληρο μήνα. Έγινα μάρτυρας φοβερών σκηνών που εκτυλίσσονταν μπροστά στα μάτια μου. Κατάφερα να κερδίσω την εμπιστοσύνη της Ζωής η οποία το... έσκασε από το... δωμάτιο της για λίγο και ήλθε στο δωμάτιό μου που ήταν στον επάνω όροφο για να μου ανοίξει την καρδιά της:

"Θέλουμε να πάμε πίσω στην πατρίδα μας. Εδώ μας θέλουν πόρνες. Τρείς κοπέλες από εμάς λίγο πριν έρθεις στην Σαντορίνη τις πούλησαν για 2.000.000 δραχμές. Τη μία την πήρε ένας Κύπριος με πολλά χρήματα, που κάνει γεωτρήσεις. Την άλλη την αγόρασε ο ξενοδόχος Δ.Κ. ο οποίος όμως της έβγαλε χαρτιά, την έκανε νόμιμη και της είπε "τώρα μπορείς να φύγεις κορίτσι μου. Σε αγόρασα και σου δίνω την Ελευθερία σου!". Η κοπέλα αυτή, όμως, δεν έφυγε. Έμεινε εδώ και προσπαθεί να βρει τρόπο - καθώς είναι ελεύθερη - για να γλιτώσει κι εμάς. Ο Δ.Κ. ο οποίος μας φέρνει φαγητό, μας ψωνίζει ρούχα και μας συμπαραστέκεται βρήκε έναν άλλο ξενοδόχο ο οποίος με 2.000.000 αγόρασε τη φίλη μου Ελέιν. Τώρα είναι κι αυτή ελεύθερη".

"Οι άλλες κοπέλες, Ζωή, που δεν χορεύουν, οι Ρουμάνες, οι Ρωσίδες πως ζουν εδώ στη Σαντορίνη;", ρώτησα.

"Τις εξαναγκάζουν να κάνουν "ποδήλατο" τέσσερις και πέντε φορές την ημέρα και τα λεφτά τα παίρνει ο Αργύρης. Όσες τόλμησαν να αρνηθούν έφαγαν πολύ ξύλο. Έμειναν νηστικές μέρες ολόκληρες κλεισμένες μέσα σ΄ ένα δωμάτιο που μένουν μαζί με άλλες κοπέλες". Το "ποδήλατο" είναι ο εξαναγκασμός σε εκπόρνευση από τον αδίστακτο σωματέμπορα που ακούει στο όνομα Αργύρης Λιγνός".

"Κορίτσι μου γιατί δεν πάτε να καταγγείλετε όλα αυτά στην αστυνομία και να σας στείλουν πίσω στην πατρίδα σας;", ρώτησα.

"Πήγαμε εγώ και μία άλλη από το μπαλέτο μας. Εκεί οι αστυνομικοί μας αντιμετώπισαν σαν να είμαστε ζώα και μας είπαν να πάμε στη δουλειά μας για να μην έχουμε μπλεξίματα. Εγώ επέμενα ζητώντας προστασία μέχρι που ήρθε ο διοικητής ο κύριος Γ.Μ. Κάπνιζε ένα μεγάλο πούρο και όταν του είπα ότι ζητάμε να μας προστατέψει γιατί μας εξωθούν στην πορνεία, έβαλε το πούρο του κοντά στο μάτι μου και με άρπαξε από τα μαλλιά". "Αυτό σου φτάνει"; με ρώτησε δείχνοντας το πούρο του. "Τι θέλεις μωρή. Δε σε ταΐζει ο Αργύρης, δεν σε χαρτζιλικώνει, δεν σου παρέχει τη "Βίλα" του για να κοιμάσαι; Τα είχες αυτά στην πατρίδα σου μωρή καριόλα; Έχεις πρόβλημα να πηδ...ε; Γιατί εκεί στο μπουρδέλο τη χώρα σας δεν πηδ... για ένα καλτσόν και μία οδοντόπαστα; Φύγε από δω και μην τολμήσεις να διαμαρτυρηθείς πουθενά γιατί χάθηκες. Κι εσύ και τα τσουλιά οι φίλες. Έχει πολλές χαράδρες στη Σαντορίνη"!!!

Ο κύριος αυτός που καπνίζει ακριβά πούρα των 22.000 δραχμών, όπως δήλωσε ένα βράδυ στο νυχτερινό κέντρο "Μαλιμπού", και που νόμισε ότι θα τον φοβηθούμε και θα σωπάσουμε, είναι διοικητής στη Σαντορίνη. Γι΄ αυτό το κουμάσι μάς μίλησε ο καταστηματάρχης του νυκτερινού κέντρου "Τεν Τεν".

Έχει στην κατοχή του τις γκαρνταρόμπες όλων των νυχτερινών κέντρων της Σαντορίνης και εισπράττει τα χρήματα από τις πωλήσεις των λουλουδιών, έχοντας σαν κάλυψη τον αδελφό του για να μην φαίνεται ο ίδιος". (σ.σ. ο αδελφός του διοικητή είναι ανώτερο στέλεχος στο υπουργείο Οικονομικών)!!!

Στη Θήρα (Φηρά), ο αστυνόμος Γ.Μ. έχει νοικιάσει σπίτι στο οποίο μένουν δύο Ρωσίδες που του έκανε "δώρο" ο Αργύρης για τις εξυπηρετήσεις που του έχει κάνει. Οι δύο Ρωσίδες, όπως μου είπε ο ίδιος ο Αργύρης, στη "Βίλα" του οποίου έμεινα έναν ολόκληρο μήνα, κάνουν συχνά "ποδήλατο" και τα χρήματα τα εισπράττει ο... ιδιοκτήτης τους. Φοβερά πράγματα, σχεδόν απίστευτα. Κι όμως όλα όσα εδώ αναφέρω τα είδα με τα μάτια μου, τα άκουσα με τα αυτιά μου, τα έζησα και έφριξα. "Θέλουμε να πάμε στην πατρίδα μας" μου είπε μια μικρή χορεύτρια που δεν θυμάμαι το όνομά της. "Θέλω τη μαμά μου", ξέσπασε κλαίγοντας σαν μωρό και σπάραξε η καρδιά μου. Και ήταν μωρό. Δεκαεπτά χρονών κοριτσάκι. "Μας βάζουν στο "Μαλιμπού" να κάνουμε στριπ τιζ και οι πελάτες μας βάζουν χρήματα στα εσώρουχά μας. Όλα τα παίρνει ο Αργύρης".

"Τα παιδιά αυτά είναι δυστυχισμένα", μου είπε ο Δ.Κ. ένα μεσημέρι που επισκέφθηκα το ξενοδοχείο του. "Κοίτα αυτή την κοπέλα που κάνει μπάνιο στην πισίνα. Είναι ευτυχισμένη. Την αγόρασα 2.000.000 δραχμές και της είπα πήγαινε στην πατρίδα σου. Όμως αυτή δεν έφυγε. Έμεινε εδώ λέγοντάς μου ότι θα φύγει μόνο όταν μπορέσει να πάρει και τις άλλες κοπέλες μαζί της. Προσπαθώ να βρω "ματσωμένους" να τις αγοράσουν αλλιώς δεν φεύγουν με τίποτα. Αυτός ο αλήτης ο Αργύρης τα σαπίζει στο ξύλο τα παιδιά. Όσο για τις άλλες, τις Ρουμάνες ή τις Ρωσίδες που δεν χορεύουν τις "πασάρει" σε πελάτες εισπράττοντας τρελά λεφτά. Προ ημερών μία Ρουμάνα, η Σύλβια, η οποία στην πατρίδα της ήταν οικονομολόγος ξεσήκωσε την γειτονιά εκεί στο "Βόθωνα" που τις έχει γιατί της πήγε έναν χασισωμένο ο οποίος την πέταξε στο κρεβάτι και ούρησε επάνω της! Αντί να πετάξει έξω τον "πελάτη" ο Αργύρης του ζήτησε 20.000 περισσότερα από αυτά που είχαν κανονίσει ενώ τη Σύλβια την άρχισε στις κλωτσιές και στα χαστούκια. Σου μιλάω ειλικρινά κάνω ότι μπορώ για να προστατέψω αυτά τα δυστυχισμένα πλάσματα. Πηγαίνω στα μαγαζιά τους και αφήνω πολλές χιλιάδες σχεδόν κάθε βράδυ για να μπορώ να τα προστατεύω όσο μπορώ".

"Και γιατί δεν πας εσύ στην αστυνομία που δεν μπορεί να σου μιλήσει κανένας και να τους απειλήσεις";

"Άσε είναι μεγάλη ιστορία δεν ξέρεις εσύ". Εδώ στη Σαντορίνη γίνεται ταυτόχρονα εμπόριο ναρκωτικών κι όπως λένε πολλοί άνθρωποι της νύχτας ο διοικητής δεν κάνει τίποτα για να το σταματήσει.

Επειδή μπορεί να πουν ότι όλα αυτά που γράφω μου τα είπαν άλλοι κι εν πάσει περιπτώσει δεν είναι ακριβώς έτσι, θα αναφέρω μία σκηνή που έγινε κάτω από το παράθυρό μου στη "Βίλα" του Αργύρη. Έχω και αξιόπιστους μάρτυρες αν χρειασθεί. Ήρθε, λοιπόν, ο κύριος διοικητής και πίνοντας το ουϊσκάκι του με τον σωματέμπορα Αργύρη σε μια στιγμή της συζήτησής τους εξεμάνει το όργανο της τάξεως και φώναξε δυνατά: "Είσαι ψιλικατζής ρε". Τα ρεμάλια αυτά δεν τ΄ άβρισκαν στη μοιρασιά.

Τελειώνοντας να αναφέρω πώς όλοι σε όσους μίλησα μου συνέστησαν να μην διανοηθώ να πω πουθενά ότι είδα κι ότι άκουσα. Δεν τους κουνάει κανένας αυτούς εδώ, μου είπαν. Ο ίδιος ο διοικητής έχει γερές πλάτες. Και παλιότερα είχαν γίνει καταγγελίες εναντίον του αλλά ο κύριος διοικητής παραμένει στη θέση του. Θα σε βγάλουν τρελό. Κανείς δεν θα σου πάρει το μέρος. Ούτε καν οι Ρωσίδες. Έχουν τον τρόπο τους αυτοί να κλείνουν τα στόματα.

"Και ν΄ αφήσουμε αυτούς τους σωματέμπορους και τους διεφθαρμένους ως το μεδούλι διοικητές της αστυνομίας και την κλίκα τους να εκμεταλλεύονται το κορμί και τη ζωή δεκάδων ανήλικων κοριτσιών από τις ανατολικές χώρες";

Εμείς δημοσιοποιούμε αυτή την κατάσταση. Έχουμε και μάρτυρες γι΄ αυτά που μας εκμυστηρεύθηκαν οι Ουκρανές κοπέλες. Υπάρχει κάποιος αδιάφθορος να βάλει το νυστέρι;

Καλοκαίρι 1998

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου