Σάββατο, 7 Μαΐου 2011

O "MΠΑΚΑΛΗΣ" ΚΑΙ ΤΑ "ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ" ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ


O "MΠΑΚΑΛΗΣ" ΚΑΙ ΤΑ "ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ" ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ

Η δυσοσμία που αναδύθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από την υπόθεση Κουρή και τους εμπλεκόμενους σ΄ αυτήν, ήταν ανυπόφορη και απρόσμενη από πολλούς αφελείς θαυμαστές του συγκροτήματος του Ταύρου. Οι πολίτες αυτής της χώρας είδαν ότι πίσω από τη βιτρίνα των "ευυπόληπτων πολιτών" της άρχουσας τάξης της χώρας, πολιτικών, μεγαλοεπιχειρηματιών και μεγαλοσχημόνων που έχουν αλώσει το χώρο του Τύπου κρύβεται το σάπιο βασίλειο των αλληλοδιαπλεκόμενων και "αλληλοκουκουλωνόμενων" συμφερόντων, που μόνο ένα μικρό τους μέρος ήρθε στην επιφάνεια από την υπόθεση της κόντρας Κουρή - ΠΑΣΟΚ. Υπόθεση, που δεν αποτελεί παρά ένα ακόμα σπάσιμο του αποστήματος και η οποία διεξάγεται ανάμεσα σε εκείνους που εξέθρεψαν το φαινόμενο του "αυριανισμού", σε αυτούς που αποτέλεσαν τους φυσικούς εκπροσώπους του και σε εκείνους που συνεχίζουν να το συντηρούν με άλλους τρόπους και άλλα ονόματα...

ΒΗΧΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Το κόψιμο δύο τηλεοπτικών εκπομπών, που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις έγινε μετά από παρέμβαση του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος προς τους ιδιοκτήτες των σταθμών, αποτελεί τη μία πλευρά του ζητήματος. Αφορά στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που αναλαμβάνουν οι ιδιοκτήτες έναντι της πολιτικής εξουσίας. Η άλλη πλευρά του ζητήματος, η αντίστροφη, ήρθε στην επικαιρότητα με τις καταγγελίες του εκδότη της "Αυριανής". Αυτή η πλευρά αφορά στις δεσμεύσεις και τις υποχρεώσεις της πολιτικής εξουσίας απέναντι στους μεγαλοεκδότες- επιχειρηματίες που ανέλαβαν να "θάψουν" τον "μπακάλη" της δημοσιογραφίας. Τον άνθρωπο που ξέρει τόσο καλά να πουλάει τους φίλους του. Τον εκδότη της "Φωνής της Κεφαλονιάς" και κολλητό τότε του Μητσοτάκη και αργότερα τον εκδότη της "Αυριανής" και κολλητό του Παπανδρέου. Βεβαίως θα ήταν κανείς πολύ αφελής αν περίμενε από τον Γιώργο Κουρή για να συντάξει τη Μαύρη Βίβλο της δραστηριότητας αυτού του συμπλέγματος. Η διαπλοκή των εκδοτικών-επιχειρηματικών συμφερόντων και οι σχέσεις ομηρίας που διαμορφώνονται με την πολιτική εξουσία είναι η πιο μεγάλη ίσως πηγή σκανδάλων και τείνει να γίνει ο μόνιμος τροφοδότης της αθλιότητας. Ταυτοχρόνως, διεκδικεί να είναι ο ισχυρότερος πόλος πραγματικής εξουσίας. Απ΄ αυτή την τερατογέννεση κρίνεται εν πολλοίς η πορεία των πολιτικών εξελίξεων και βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα, όπου αυτές οι εξελίξεις και ίσως το μέλλον του τόπου συναρτώνται και από το πώς θα κατανεμηθούν τα "μεγάλα έργα", πώς θα μοιραστούν οι άδειες των καζίνο κ.ά.

Η αλληλοεξυπηρέτηση εκδοτών και πολιτικής εξουσίας, με τα τελευταία κρούσματα λογοκρισίας, καταρρακώνει το όποιο κύρος έχει απομείνει στις λειτουργίες της ενημέρωσης των πολιτών. Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας ως προς το πως ενισχύθηκε το συγκρότημα Κουρή, και ως προς το πως αλληλοεπικοινωνούν τα διάφορα κέντρα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, αλλά και ως προς το πως στη θέση του μέχρι χτες εκλεκτού του ΠΑΣΟΚ, σήμερα την εποχή του Μάαστριχτ προωθείται το "νέο αίμα", που επιδιώκεται να παίξει τον ίδιο ακριβώς ρόλο. Κορυφαίοι τραπεζικοί παράγοντες επιβεβαιώνουν, λοιπόν, ότι υπήρξαν συναντήσεις μεταξύ του Γ. Κουρή και του διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, Γ. Μίρκου, με τη... διαμεσολάβηση και την παρουσία του γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, Α. Τσοχατζόπουλου, και του διευθυντή του "Βήματος", Στ. Ψυχάρη, σχετικά με τη δανειοδότηση του πρώτου. Η συνάντηση, παράλληλα, αναφέρεται και στο εξώδικο του Κουρή προς την ΕΤΕ, ενώ ομολογείται και από την ίδια την Εθνική με την πληρωμένη της καταχώρηση στις εφημερίδες. Όπως αποκαλύπτουν υψηλόβαθμα στελέχη της Εθνικής Τράπεζας, μέχρι πρόσφατα "όλες οι πόρτες κρατικής χρηματοδότησης ήταν ανοιχτές" για τον Κουρή, χωρίς ο τελευταίος να διαθέτει ούτε... φορολογική ενημερότητα! Παρ΄ όλα αυτά, ο μεγαλύτερος τραπεζικός οργανισμός της χώρας, η Εθνική Τράπεζα, δεν είχε κανένα πρόβλημα να παράσχει πριν λίγο καιρό εγγυητική επιστολή προς τον Γ. Κουρή ύψους 1 δισ. δραχμών! Την ίδια ώρα ο Γ. Κουρής οφείλει προς την Εθνική δάνειο 480 εκατ. δραχμών, δάνειο 200 εκατ. δραχμών προς την Εμπορική, ενώ φαίνεται μέχρι τις 31/10/΄94 να του έχουν σφραγιστεί επιταγές ύψους 700 εκατ. δραχμών. Από πλευράς δε, στελεχών του κυβερνητικού κόμματος, οι οποίοι σχετίζονται με το χώρο του Τύπου, υποστηριζόταν ότι αυτή τη στιγμή το συγκρότημα Κουρή "έχει μπει μέσα" τουλάχιστον 2 δισ. δραχμές, λόγω της εμπλοκής του στον τηλεοπτικό σταθμό STAR.

Είναι σίγουρο ότι τα στοιχεία που έρχονται στο φως δεν είναι τα μόνα και δεν θα πάψουν και στο μέλλον να εμφανίζονται με πιο αποκαλυπτικό τρόπο. Πολύ περισσότερο που το απόστημα δε θα πάψει να σπάει και οι εσωτερικές αντιθέσεις της αστικής τάξης θα οδηγούν στο "να βγαίνουν στη φόρα" κάποια από τα "κατορθώματά" της. Όμως, δεν αρκεί η καταγραφή αυτών των στοιχείων. Σήμερα παρά ποτέ απαιτείται η αξιοποίησή τους, όχι απλώς για την καταγγελία, αλλά για την αντιμετώπιση του καρκινώματος του "αυριανισμού" και κατ΄ επέκταση για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος που γεννάει Κουρήδες και δυσωδία. Πολλοί, βέβαια, τις ημέρες αυτές και με την περίσσια βοήθεια των μεγάλων συγκροτημάτων των (Σούπερ Μάρκετ) των ΜΜΕ, επιχειρούν να στρέψουν τις διαθέσεις των εργαζομένων σε κάποιες ψεύτικης "προοδευτικότητας" συνταγματικές και θεσμικές αλλαγές, σε κάποιους κανόνες για τη λειτουργία των κομμάτων και κάποιο γενικότερο "νοικοκύρεμα" που θα γίνει για να κρύψει το πραγματικό, συντηρητικό αντεπαναστατικό περιεχόμενο των κυοφορούμενων αλλαγών. Όμως αποτελεί αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να ικανοποιούνται ταυτόχρονα και τα συμφέροντα των εργαζομένων και τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Και οι ανάγκες της εργατικής τάξης και οι επιδιώξεις των πολυεθνικών, οι κατευθύνσεις και οι οδηγίες των Βρυξελλών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μπορεί τα ΜΜΕ να κατευθύνουν το πολιτικό παιχνίδι σ΄ ένα πολύ μεγάλο βαθμό αλλά την ιστορία δεν μπορούν να την κατευθύνουν αυτά. Γιατί αυτό που κινεί την ιστορία είναι η ταξική πάλη και ο αγώνας των εργαζομένων. Και είναι αυτή η ταξική πάλη που τελικά θα δώσει την απάντηση στους "μπακάληδες" και στα "Σούπερ Μάρκετ" της αστικής ιδεολογίας...

Δημοσιεύθηκε στη ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ 15 Μαρτίου 1995

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου